2. Η Πρώτη Μέρα - 2.7 - Οι λάμψεις

2.7 - Οι λάμψεις

Χωρίς να το καταλάβουν καλά-καλά η τροπική νύχτα έπεσε απότομα και η γνώριμη εικόνα των ολοφώτεινων άστρων στον άσπιλο ουρανό τους μάγεψε όπως πάντα μαγεύει αυτούς που μπορούν να το νοιώσουν.

Τελείωσαν το δείπνο τους και ξάπλωσαν πίσω στηριζόμενοι στους αγκώνες τους κοιτώντας τη λιμνοθάλασσα. Οι αντανακλάσεις του ουρανού πάνω στα κρυστάλλινα νερά έστησαν τον χορό τους και σε λίγη ώρα φάνηκε και η σελήνη που έκανε ντροπαλά την εμφάνισή της πίσω τους.

Έμειναν αρκετή ώρα έτσι αμίλητοι, ο καθένας βυθισμένος στις σκέψεις του. Και η σκέψη του καθενός δεν αφορούσε άλλο από τον άνθρωπο που βρισκόταν πλάι του.  

2. Η Πρώτη Μέρα - 2.6 - Το πρώτο ηλιοβασίλεμα

2.6 - Το πρώτο ηλιοβασίλεμα

Μαζέψανε τα λιγοστά τους υπάρχοντα και ακολουθώντας το ρυάκι φτάσανε γρήγορα στη μεγάλη παραλία.

«Για να βρούμε κάποιο κατάλληλο μέρος για απόψε» είπε ο άντρας.

«Καλό θα ήταν να είναι κοντά στο ρυάκι» του απάντησε η γυναίκα, «για να είμαστε κοντά στο νερό».

«Έχεις δίκιο» της απάντησε, και μέσα του χάρηκε που έπαιρνε η γυναίκα την πρωτοβουλία να προτείνει κάτι που ήταν και πρακτικό αλλά και που αφορούσε και τους δύο.

2. Η Πρώτη Μέρα - 2.5 - Η γνωριμία

2.5 - Η γνωριμία

    Ο άντρας έφτασε στη πόρτα και όρμησε μέσα. Ίσα που πρόλαβε να συγκρατήσει τις ενστικτώδεις του αντιδράσεις άμυνας όταν η γυναίκα η οποία προφανώς κινούμενη προς την έξοδο έπεσε στην αγκαλιά του. Το βλέμμα του κατέγραψε με μια ματιά το εσωτερικό της καλύβας για να εντοπίσει τον κίνδυνο, αυτό που την είχε κάνει να αναφωνήσει. Αμέσως εντόπισε την πιθανότατη αιτία του φόβου της. Πάνω σε κάτι που πιθανώς εξυπηρετούσε κάποτε ως κρεβάτι είδε τα ξασπρισμένα από τον χρόνο κόκαλα ενός σκελετού. Προφανώς αυτό την είχε τρομάξει γιατί κάτι άλλο, ζωντανό ή άψυχο που να παρουσίασε απειλή δεν είδε.

Η καλύβα της συνάντησης

Χάνομαι μέσα στην ξένη γη. Αφήνω το παρόν να αφορά άλλους. Βρίσκομαι στη στιγμή και τίποτα άλλο δεν υπάρχει. Ξανά και ξανά βγαίνω και βυθίζομαι. Κάτω από το νερό τα βρύα μου γαργαλάνε τις πατούσες. Η έλλειψη άνωσης με τραβάει προς τα κάτω και για λίγο μπαίνω στο πειρασμό να αφεθώ. Να φύγω.

2. Η πρώτη μέρα - 2.4. - Η Καλύβα

2.4. - Η Καλύβα

Η γυναίκα φόρεσε κάτι που έμοιαζε με μπλουζάκι πόλο και γονάτισε να γεμίσει από τη λίμνη κάποια μπουκάλι που έβγαλε από τη τσάντα της - ο άνδρας ανασήκωσε τα φρύδια του στο θέαμα του μπουκαλιού, δεν ήταν κάτι που περίμενε να δει. Την παρατήρησε να πίνει από το μπουκάλι και μετά να το ξαναγεμίζει. Τότε μόνο στάθηκε πάλι όρθια και φόρεσε ένα τζίν παντελόνι. Έβαλε το τελευταίο ρούχο που είχε μείνει στο βράχο, ένα πουλόβερ, μέσα στη τσάντα της και το πίεσε για να χωρέσει πριν την ασφαλίσει με το λουρί της. Πέρασε τη τσάντα χιαστί στους ώμους της και πήρε στο χέρι το μπουκάλι. Έριξε μια διερευνητική ματιά γύρω της και ο άνδρας ένοιωσε μια στιγμή αγωνίας όταν κοίταξε προς το μέρος του αλλά η γυναίκα δεν φάνηκε να είδε ούτε αυτόν ούτε κάτι άλλο που να της προκαλούσε ιδιαίτερο  ενδιαφέρον. Σαν να αποφάσιζε επιτέλους την κατεύθυνση που θα ακολουθούσε, γύρισε προς τον λόφο και έκανε μερικά βήματα πριν σταματήσει, σαν να αποφάσισε εκ νέου κάτι κούνησε το κεφάλι της και αλλάζοντας ελαφρώς κατεύθυνση πήρε αυτήν που θα την πήγαινε και πάλι προς το λόφο αλλά από την πλευρά που βρισκόταν το ρυάκι.

2. Η πρώτη μέρα - 2.3. - Η Γυναίκα

2.3. - Η Γυναίκα

Έκανε ένα βήμα μπρος για να περάσει μέσα από τους θάμνους και να πλησιάσει τη λιμνούλα αλλά αυτό που ακολούθησε ήταν ακόμα πιο απρόσμενο αλλά και πιο συγκλονιστικό. Από κάπου δεξιά του και εκτός του οπτικού του πεδίου ακούστηκε ένας δυνατός παφλασμός που έκανε τις τρίχες στο σβέρκο του να σηκωθούν. Ένας παφλασμός που διέλυσε την αρμονία της στιγμής όπου οι μοναδικοί ήχοι που την συνόδευαν ήταν τα τιτιβίσματα των πουλιών και το βουητό των εντόμων. Ένας παφλασμός που δήλωνε την παρουσία κάποιας άλλης μορφής ζωής στη λιμνούλα και μάλιστα σεβαστών διαστάσεων.

2. Η πρώτη μέρα - 2.2 - Το ρυάκι

2.2 - Το ρυάκι

            Πήρε λοιπόν τον δρόμο της επιστροφής ακολουθώντας την ίδια διαδρομή που είχε ακολουθήσει για να φτάσει στη κορυφή του λόφου και μετά από λίγη ώρα βρέθηκε πάλι στη παραλία. Δίστασε για λίγο σκεπτόμενος αυτό που είχε δει σαν κατάρτι και η περιέργεια τον προκαλούσε να αλλάξει προορισμό για να το διερευνήσει. Η ανάγκη όμως για νερό υπερτέρησε και πάλι και ο άνδρας άρχισε να βαδίζει προς την αντίθετη πλευρά.