Τον βλέπω να προσπαθεί να σηκωθεί. Οι γκριμάτσες του δείχνουν να δυσκολεύεται λίγο. Συγκρατιέμαι να μην εμφανιστώ. Δεν έχω σκοπό να αποκαλυφτώ πριν καταλάβω τι καπνό φουμάρει. Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ, ούτε τι είναι το εδώ. Ο βράχος με κρατά κρυμμένη κι έτσι σκοπεύω να μείνω. Από μακρυά φαίνεται συμπαθητικός. Τα μαλιά ανακατεμένα όσο χρειάζεται, στα γένια έχει ήδη εγκατασταθεί μια αγριάδα και στο ύφος του κάτι που λέει ότι δεν ανησυχεί. Τινάζει τα ρούχα του, λες και θα καθαρίσουν μ αυτό. Τα στρώνει πάνω του και απλώνει την ματιά τριγύρω σαν κατακτητής. Λές και το όνειρο είναι μόνο δικό του. Που νάξερες φιλαράκι τι σε περιμένει.
Ναυαγός σε ένα κόσμο που με πληγώνει. Ναυαγός σε ωκεανό που θέλει να με σιωπήσει για πάντα. Αντιστέκομαι για όσα αξίζουν, για όσα ονειρεύομαι και γιά ότι αγαπώ.
Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011
Ο πρώτος ήχος
Τον βλέπω να προσπαθεί να σηκωθεί. Οι γκριμάτσες του δείχνουν να δυσκολεύεται λίγο. Συγκρατιέμαι να μην εμφανιστώ. Δεν έχω σκοπό να αποκαλυφτώ πριν καταλάβω τι καπνό φουμάρει. Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ, ούτε τι είναι το εδώ. Ο βράχος με κρατά κρυμμένη κι έτσι σκοπεύω να μείνω. Από μακρυά φαίνεται συμπαθητικός. Τα μαλιά ανακατεμένα όσο χρειάζεται, στα γένια έχει ήδη εγκατασταθεί μια αγριάδα και στο ύφος του κάτι που λέει ότι δεν ανησυχεί. Τινάζει τα ρούχα του, λες και θα καθαρίσουν μ αυτό. Τα στρώνει πάνω του και απλώνει την ματιά τριγύρω σαν κατακτητής. Λές και το όνειρο είναι μόνο δικό του. Που νάξερες φιλαράκι τι σε περιμένει.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου