Νερό

Το μπουκάλι είχε ακόμη λίγο. Θα χρειαζόταν, όμως, γιατί δεν υπάρχει εναλλακτικό δοχείο για γέμισμα. Χώνομαι στα πυκνά φυλλώματα έχοντας κατά νου και για φαγητό κάθε είδους. Εκτός τα παχιά άσπρα σκουλήκια που οι ιθαγενείς του Αμαζονίου έχουν για γλυκό. Όσες πρωτεΐνες κι αν έχουν, δεν θα πάρω. Αν ήξερα να ψαρεύω, θα ένοιωθα πιο αυτάρκης σε σχέση με το φαγητό. Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά με απασχολεί το θέμα.

Μαθήματα επιβίωσης από αρχάριους

Ήρθε η ώρα για ένα πραγματικό ύπνο. Έχει νυχτώσει, η τηλεόραση δεν παίζει, το Internet δεν έχει σήμα, το κρεββάτι είναι άστρωτο και πρέπει να νοιαστώ για κατάλυμα. Η εσοχή που είδα πριν λίγο, φαίνεται καλή ιδέα. Με διαφύλαξε πριν λίγο από κάτι καταστροφικό, που δεν μπόρεσα να καταλάβω τι ήταν. Ο ναυαγός μου ήδη είχε πέσει, σκεπασμένος με το φύλλο που κουβαλούσα για σκιά. Είχα εκείνο το πουλόβερ και ένοιωθα προνομιούχα αν και νηστική. Θα έμπαινα κάτω από την άμμο να ζεσταθώ.

2. Η Πρώτη Μέρα

            Ξύπνησε με την ανατολή του ήλιου. Η δίψα και κατά δεύτερο η πείνα συντέλεσαν σ’ αυτό. Έκανε να ανασηκωθεί και απότομα πάγωσε. Ένα ρίγος διέτρεξε τη ραχοκοκαλιά του, σαν αυτό που ένοιωθε κάποιες φορές όταν καταλάβαινε πως κάποιος των παρατηρούσε. Γύρισε απότομα το κεφάλι του και κοίταξε γύρο του και προς τα δέντρα πίσω του χωρίς όμως να δει κάτι οπότε έστρεψε το βλέμμα του και κοίταξε τα πλατιά φύλλα που είχαν γλιστρήσει από πάνω του με το σήκωμά του. Τρία πλατιά φύλλα μπανανιάς τα οποία των είχαν σκεπάσει όσο κοιμόταν και τα οποία όχι μόνο δεν τα είχε απλώσει ό ίδιος αλλά δεν είχε δει και καμιά μπανανιά την προηγούμενη  μέρα. Πως είχαν βρεθεί εκεί? Υπήρχε κι άλλος εδώ στο νησί?

Τι στο διάολο γίνεται εδώ μουρμούρισε και σηκώθηκε όρθιος.

Διστάζοντας...

Κάτι μου έλεγε να είμαι σε επιφυλακή. Η παρουσία του με ανησυχούσε, αλλά μαζί, καθησύχαζε την μοναξιά του νησιού. Εικόνες έρχονταν σκόρπιες, χωρίς νοηματική σύνδεση, προσπαθώντας να φωτίσουν το κομμάτι του εγκεφάλου που παρέμενε σιωπηλό. Πως βρέθηκα εδώ άραγε; Είχα κάποια σχέση με αυτόν τον άνθρωπο; Τι θυμάμαι τελευταίο; Ένα κύμα αγωνίας στο στομάχι κάτι προσπαθούσε να μου θυμίσει. Αν και οι αισθήσεις κοιμούνται, τα συναισθήματα είναι σε εγρήγορση.

Πριν να συναντηθούν οι λέξεις

Όσο τον έβλεπα κάτι μου θύμιζε. Μια ιστορία που ζούσε μοναχή, μέχρι που αποφάσισε να αφήσει το τετράδιο που ήταν γραμμένη. Άρχισε τις βόλτες και δεν ήθελε να γυρίσει ξανά στις άσπρες σελίδες.
Μια φορά κι ένα καιρό, εμπαινε νωρίς το βράδυ στο σπίτι. Ανοιγε τα παράθυρα και περίμενε τη μέρα να φανεί.

Περίμενε ολη την ημέρα για να μπεί κι όλη τη νύχτα για να φύγει. Δεν κοιμόταν ποτέ. Μόνο άκουγε τους χαμένους ήχους να ψάχνουν τη χορδή που τους έβγαλε στη πιάτσα. Κάποιος τους είπε να βρούν πρώτα το βιολί, άλλος να ταξιδέψουν στην ηχώ κι ένας κομπάρσος τους έδειξε το ίχνος του τρελαμένου σολωμού.   

Το ιστορικό νάκλι

 Το νάκλι στην (τουρκο)κρητική διάλεκτο σημαίνει την προφορική αφήγηση, την ανεκδοτολογική διήγηση, το παραμύθι για μεγάλους. Η αφήγηση γινόταν κάθε βράδι με νέα ιστορία, στο φαρδύ πατάρι του λιμανιώτικου καφενέ, όπου σύχναζαν «οι μεγαλοσιάνοι Τούρκοι» και ακολουθούσε μια σταθερή τελετουργία. Αργά, την ώρα που μαζεύονταν όλοι στις θέσεις τους, πίσω από τους καλοσυγυρισμένους αργιλέδες, «έφτανε και ο παραμυθάς που θάλεγε το νάκλι, ήτοι το παραμύθι της βραδιάς».

Ο πρώτος ήχος

Τον βλέπω να προσπαθεί να σηκωθεί. Οι γκριμάτσες του δείχνουν να δυσκολεύεται λίγο. Συγκρατιέμαι να μην εμφανιστώ. Δεν έχω σκοπό να αποκαλυφτώ πριν καταλάβω τι καπνό φουμάρει. Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ, ούτε τι είναι το εδώ. Ο βράχος με κρατά κρυμμένη κι έτσι σκοπεύω να μείνω. Από μακρυά φαίνεται συμπαθητικός. Τα μαλιά ανακατεμένα όσο χρειάζεται, στα γένια έχει ήδη εγκατασταθεί μια αγριάδα και στο ύφος του κάτι που λέει ότι δεν ανησυχεί. Τινάζει τα ρούχα του, λες και θα καθαρίσουν μ αυτό. Τα στρώνει πάνω του και απλώνει την ματιά τριγύρω σαν κατακτητής. Λές και το όνειρο είναι μόνο δικό του. Που νάξερες φιλαράκι τι σε περιμένει.

1. Η άφιξη

Ι. Η Άφιξη.

Δεν ήταν σίγουρο το τι τον ξύπνησε. Το χάδι του απαλού κύματος που κάθε τόσο του έβρεχε τα πόδια ή μήπως ο πόνος από το τραύμα. Όπως και να' χε, σχεδόν αμέσως ξαναβυθίστηκε στον γλυκό ύπνο που φέρνει η εξάντληση. Δεν ήταν γι αυτόν η στιγμή να ακούσει το σιγανό τραγούδι της θάλασσας ούτε να στήσει αυτί στα κελαϊδίσματα των πουλιών. Στο θολωμένο του μυαλό του αρκούσε η συνειδητοποίηση ότι ήταν ακόμα ζωντανός.

Xαλίλ Γκιμπράν - "Ο Κήπος του Προφήτη"

Ο μεγάλος Λιβανέζος ποιητής Xαλίλ Γκιμπράν (1883-1931) μεταξύ των αριστουργημάτων που έγραψε, είναι και το έργο του "ο Κήπος του Προφήτη" .

To ποιημα εκδόθηκε το 1923 !!! ( λες και ..."προφητευε" για την Ελλαδα...του σημερα)

Ιδου ενα απόσπασμα :