2. Η Πρώτη Μέρα

            Ξύπνησε με την ανατολή του ήλιου. Η δίψα και κατά δεύτερο η πείνα συντέλεσαν σ’ αυτό. Έκανε να ανασηκωθεί και απότομα πάγωσε. Ένα ρίγος διέτρεξε τη ραχοκοκαλιά του, σαν αυτό που ένοιωθε κάποιες φορές όταν καταλάβαινε πως κάποιος των παρατηρούσε. Γύρισε απότομα το κεφάλι του και κοίταξε γύρο του και προς τα δέντρα πίσω του χωρίς όμως να δει κάτι οπότε έστρεψε το βλέμμα του και κοίταξε τα πλατιά φύλλα που είχαν γλιστρήσει από πάνω του με το σήκωμά του. Τρία πλατιά φύλλα μπανανιάς τα οποία των είχαν σκεπάσει όσο κοιμόταν και τα οποία όχι μόνο δεν τα είχε απλώσει ό ίδιος αλλά δεν είχε δει και καμιά μπανανιά την προηγούμενη  μέρα. Πως είχαν βρεθεί εκεί? Υπήρχε κι άλλος εδώ στο νησί?

Τι στο διάολο γίνεται εδώ μουρμούρισε και σηκώθηκε όρθιος.

Τεντώθηκε για να ξεμουδιάσει και σκέφτηκε να κάνει μια βουτιά στη θάλασσα, σίγουρα θα ήταν αναζωογονητικό αλλά το μετάνιωσε. Αν και το τραύμα στο μηρό του δεν αιμορραγούσε πια γνώριζε καλύτερα από το να προκαλέσει τη καλοτυχία που των είχε φέρει ζωντανό ως εδώ και γνώριζε επίσης την εκπληκτική όσφρηση ενός καρχαρία. Αρκέστηκε λοιπόν στο να μπει μέχρι τα γόνατα και να ρίξει νερό στο πρόσωπό του. Η αλμύρα που του έβρεξε τα χείλη επανέφερε στο νου του την πρώτη και κυριότερη ανάγκη του. Σήμερα έπρεπε οπωσδήποτε να βρει νερό. Ήταν περισσότερο σημαντικό από την τροφή σκέφθηκε και τότε θυμήθηκε το αυγό που είχε φυλάξει το προηγούμενο βράδυ. Εκτός από θερμίδες θα του πρόσφερε και ανακούφιση από τη δίψα που είχε αρχίσει να γίνεται έντονη.

Επέστρεψε στον πεσμένο κορμό αλλά εκεί τον περίμενε μια δεύτερη έκπληξη. Το αυγό που είχε ακουμπήσει πάνω στον κορμό δεν ήταν πια εκεί. Κοίταξε γύρω και κάτω από τον κομό αλλά και πάλι δεν το βρήκε.

Τι στο διάολο γίνεται εδώ μουρμούρισε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγη ώρα και το βλέμμα του πήγε στα φύλλα που βρίσκονταν μπροστά του στην άμμο. Αν υπήρχε κάποιος άλλος στο νησί ήταν μάλλον φανερό ότι δεν είχε εχθρικές διαθέσεις σκέφτηκε και το δεύτερο ήταν ότι μάλλον θα πεινούσε για να του πάρει το αυγό. Εκτός αν στο νησί αυτό η τρέχουσα τιμή ανταλλαγής ήταν τρία μπανανόφυλλα για ένα αυγό σκέφτηκε και χαμογέλασε. Καλό αυτό, είπε μέσα του, όσο δεν χάνουμε το χιούμορ μας καλά είμαστε.

Προσεκτικά κοίταξε τη περιοχή γύρω από τον κορμό. Όποιος είχε πάρει το αυγό θα είχε αφήσει και κάποια ίχνη σκέφτηκε και δεν απογοητεύτηκε. Λίγα μέτρα πιο πέρα το εντόπισε. Ένα μάλλον μικρό αποτύπωμα στην άμμο αλλά αμέσως συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν από γυμνό πόδι αλλά όποιος το είχε αφήσει φορούσε κάποιο είδος υποδήματος. Το αποτύπωμα δεν ήταν αρκετά καθαρό για να του δώσει περισσότερες πληροφορίες αλλά κοιτάζοντας γύρω για τυχόν άλλα αποτυπώματα κατάλαβε ότι ο νυχτερινός του επισκέπτης είχε προσπαθήσει να καλύψει τα ίχνη του. Τα αχνά σημάδια στην άμμο έδειχναν ότι είχε προσπαθήσει να σκουπίσει τα ίχνη του, στην άμμο, μάλλον με κάποιο κλαρί, και μέχρι να ξαναχωθεί μέσα στους θάμνους και τα δέντρα. Δεν είχε πλέον καμιά αμφιβολία ότι στο νησί υπήρχε σίγουρα τουλάχιστον ένας ακόμα άνθρωπος. Ωστόσο ένοιωθε πλέον σίγουρος ότι όποιος και αν ήταν, δεν φαινόταν να έχει κακές προθέσεις και ενδέχεται να μην είχε φανερωθεί επειδή τον φοβόταν. Ο άνδρας χαμογέλασε, φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη σκέφτηκε.

Κοίταξε γύρω του για να αποφασίσει προς τα πού θα πήγαινε, σήμερα έπρεπε να έβρισκε οπωσδήποτε νερό. Αποφάσισε να πάει προς το λόφο που είχε δει το προηγούμενο απόγευμα, οι λόφοι ήξερε ότι είναι αρκετές φορές τα σημεία όπου μπορεί να υπάρχει κάποια πηγή αλλά εκτός αυτού, από τον λόφο θα μπορούσε ίσως να δει και το υπόλοιπο νησί. Ήταν μικρό ή μεγάλο δεν είχε ιδέα.